مزایا و معایب لاستیک EPDM

اتیلن پروپیلن دینه مونومر (EPDM) در برابر نور خورشید، ازن، اکسیژن، پیری، اسیدها، قلیایی ها، آب، و شرایط شدید آب و هوایی مقاومت می کند. این الاستومر بدون بو نیز ثبات رنگ عالی و مقاومت در برابر حرارت بالا را فراهم می کند. به طور معمول دمای خدمات از ۷۰- درجه سانتی گراد تا ۲۵۰ درجه سانتی گراد است. همه لاستیک EPDM یکسان نیست، بنابراین تفاوت در محتوای اتیلن و دینز که استفاده می شود می تواند خواص فیزیکی را تحت تاثیر قرار دهد.

EPDM به طور کلی استحکام کششی و کشش خوبی را فراهم می کند. مقاومت کششی، مقاومت در برابر شکستن تحت کشش، در پوند در هر اینچ مربع (PSI) اندازه گیری می شود. با EPDM مقادیر معمولی در محدوده ۱۰۰۰ PSI قرار دارند. کشش، اندازه گیری توانایی یک ماده در از سرگیری شکل طبیعی خود پس از کشیده شدن یا فشرده شدن، به عنوان یک درصد بیان می شود. با EPDM، این درصد به طور معمول در محدوده ۳۰۰٪ است.

نقطه ضعف اصلی EPDM مقاومت رضایت بخش آن در برابر دسته های خاصی از مواد شیمیایی است. علاوه بر بنزین، سوخت دیزل، و روغن موتور، EPDM برای استفاده با روغن های مصنوعی diester، گریس های یافت شده در برخی از انواع ماشین آلات صنعتی توصیه نمی شود. EPDM همچنین مقاومت رضایت بخش در برابر فرون، دسته ای از فلوروکربن ها که به عنوان تبرید استفاده می شوند، فراهم می کند.

مهرهای سفارشی EPDM گاهی به جای سیلیکون، نیترل، یا الاستومرهای ترموپلاستیک (TPEs) مورد استفاده قرار می گیرند. سیلیکون ها می توانند در برابر دماهای پایین تر و بالاتر مقاومت کنند، اما فاقد مقاومت EPDM در برابر سایش، برش، و پاره شدن هستند. EPDM همچنین استحکام کششی بهتری را فراهم می کند. برای مقاومت در برابر سوخت ها، گریس ها، و روغن ها، نیتریل انتخاب بهتری است. TPE بیش از لاستیک EPDM هزینه دارد اما قابل بازیافت است.